Załamka

Nic z tego :(
Jednak nie ... . A już myślałem, że jestem na dobrej drodze. Myliłem się. Nie potrafię nic naprawić. Gorzej!!! Jeszcze bardziej niszczę to, za co się zabiorę. Czy stać mnie na coś więcej? Czy kiedyś będę dobrym człowiekiem? Czy będę potrafił dać szczęście? Bo jak nie to po co ja tu jestem? Bezsens, tak być nie powinno.

Powrót palacza

Palę, palę czasami mi się wydaje, że za dużo, o wiele za dużo.
Znowu mam zamiar rzucić :) Ale to jeszcze nie teraz, czekam na dobry moment.
Coraz częściej wspominam słowa mojej mamusi która jak tylko mogła cytowała ks. Twardowskiego: "Spieszcie się kochać ludzi, tak szybko odchodzą" Ja nie zdążyłem kochać mamy tak jakbym tego chciał. Tak szybko i nagle odeszła.
Czasami się zastanawiam czy nie czuła, że to już niedługo. Nic mi o tym nie mówiła, pewnie nie chciała mnie martwić. Jednak z biegiem czasu, patrząc z dystansu widzę to coraz wyraźniej. Coś musi w tym być.
Czyżbym też coś przeczuwał? Czy już nadeszła moja kolej? Tego nie wie nikt.
Biorąc sobie do serca radę mojej mamy staram się żyć tak jakby to był mój ostatni dzień.
To mi bardzo pomaga w opanowaniu się. Już tak często nie podnoszę głosu, nie kłócę się z taką zażartością jak kiedyś. Nie żebym całkiem nad sobą panował. Ale się staram. Nie obrażam ludzi tak jak kiedyś. Chociaż to mogła by stwierdzić tylko osoba postronna.
Ogólnie się staram i szykuje na spotkanie ... Kocham Cię :)

Palacz, już bez nawiasu

No i znowu pale. Kupuje fajki. Wróciłem, mam nadzieje że nie na długo bo bardzo mi się podobał okres bez fajek. Więcej kasy, lepsze samopoczucie. Na szczęście w życiu prywatnym jest lepiej więc nie nażekam :)

Myślenie nie boli

Czym częściej myślę tym lepiej rozumiem siebie i otaczający mnie świat. Widzę swoje wady, błędy i pomyłki. To, czy tą wiedzę dobrze spożytkuje to już inna sprawa. Ważne jest to, że wiem co jest złe. Nie można do końca życia uciekać przed samym sobą. Udawać, że wszystko jest ok. Trzeba zrozumieć co jest dla nas ważne i co tak naprawdę chcemy robić. To bardzo miłe uczucie wiedzieć, co jest nie tak. Już długo nie czułem takiego spokoju. Dziękuje Ci Kasiu za pomoc :)

jestem niewolnikiem

Kierują mną zachciechujki, dla nich żyje i tylko one są ważne?
Nie. Moja Mama pokazała mi, że można z nimi walczyć. Ale czy mam na tle siły by wygrać? Jak na razie one wygrywają i to mocno. (Pisząc to pale fajkę.)
Chciałbym być tak silny jak moja mama.
Jestem Mamusiu Twoim fanem. Pokazałaś mi drogę którą powinienem iść.
Czy jestem na tyle silny by nią pójść?
Czas pokaże.
Teraz jestem wdzięczny, że mogłem żyć koło mojej Mamy. Nie zawsze to doceniałem. Teraz wiem, że walczyć trzeba. Dla samego siebie. Dla pamięci. Dla zasad jakie we mnie Mama wpoiła. Przepraszam Cię Mamusiu za to, że nie doceniłem tego póki żyłaś !!!
Postaram się nie zniszczyć tego co razem dokonaliśmy.
Kocham Cię.
Nie mogę się z Tobą pożegnać, jeszcze nie. Brakuje mi Ciebie.
Jaki ja byłem głupi !!! Przepraszam !!!
Daj mi siłę bym mógł być Ciebie godnym.

nie widząc celu

Powinienem zmienić życie, tak wynika z moich obserwacji.
Coraz mniej ludzi ze mną rozmawia. Coraz mniej chce usłyszeć co ja powiem.
Wcześniej o tym nie myślałem, jednak po kilku dekadach nachodzą mnie takie myśli.
Przetoczyło się przez moje życie trochę ludzi i z żadnym z nich nie mam przyjacielskich stosunków. To chyba świadczy najlepiej jaki jestem.

Nadszedł czas samotności. Czas zastanowić się nad dalszą egzystencją.
Brakuje mi celu, nie mam już marzeń. Żyje dniem dzisiejszym.
Czy oto chodzi w powiedzeniu carpe diem? W moim przypadku usprawiedliwieniem mojego działania. Chyba Horacemu chodziło o coś innego.

Wszystkie postanowienia umierają w dniu powstania. Jutro już nie są ważne. Tak to się u mnie odbywa. Robie tak by było mi dobrze.
Mam ochotę zapalić to pale a przecież postanowiłem nie palić. (Dziś już 3 spaliłem).
Miałem więcej czasu i uwagi poświęcać Kasi ale jak tylko mam ochotę to gram w ET lub robie to co zawsze, czyli siedzę przed kompem.
Miałem nie ranić ludzi ale mój język jest szybszy od mózgu (jeżeli jakiś jeszcze posiadam). Dopiero po wywaleniu z siebie całej serii słów dochodzi do mnie, że pierdole głupoty.
Jak ja siebie czasami nienawidzę!!!

Kolejna ...

Kolejna ... fajka zapalona. Czy to kolejna ... porażka?
NIE. To tylko oznaka słabości.
A może właśnie nie słabości.
Po prostu chciałem zapalić.
Pewnie.
To jest oznaka słabości.
Fajka mną rządzi bo zapaliłem. Taka jest prawda.

Czy kupno nowych butów też jest nałogiem? Przecież bardzo tego chce.
To nie jest nałóg.
Ale co jest nałogiem?
Przecież zachciechujki mamy często. Nawet częściej niż raz dziennie.
Zresztą czym byłoby życie bez naszych nałogów, zachcianek czy zachciechujek?
To są nasze pragnienia, coś co uświadamia nam, że żyjemy i jesteśmy niewolnikami naszych pragnień.
Każdy ma swój nałóg, ja palę. Ktoś inny jest pracoholikiem. Ktoś inny ...
Każdy ma coś co go wyróżnia, coś co sprawia, że życie jego jest krótsze ale za to bardziej ciekawe.
Jeszcze chwila i bym sam siebie przekonał ... :)
Do czego?
A jak myślisz?